Γιούλια Τιμοσένκο, η οποία καταδικάστηκε για κατάχρηση εξουσίας στην υπογραφή συμφωνίας για την αγορά φυσικού αερίου από τη Ρωσία το 2009. Καλείται να καταβάλει επίσης αποζημίωση ύψους 187 εκατ. δολαρίων για απώλεια κρατικών εσόδων και της απαγορεύθηκε να ασκήσει οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα για τρία χρόνια. Η πρώην πρωθυπουργός Γιούλια Τιμοσένκο υπήρξε μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της «Πορτοκαλί Επανάστασης» του 2004, που στην πορεία των ετών έγινε ορκισμένος εχθρός του τότε συναγωνιστή της και μετέπειτα προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιουστσένκο. Η ίδια αρνείται τις κατηγορίες ότι υποχρέωσε την ουκρανική εταιρεία Ενέργειας Naftogaz να συνάψει συμβόλαιο προμήθειας φυσικού αερίου με τη Ρωσία, και μιλά για πολιτικά υποκινούμενη δίωξη από τον πρόεδρο Βίκτορ Γιανούκοβιτς με στόχο να την αποκλείσει από τις βουλευτικές εκλογές του 2012 και από τις προεδρικές του 2015. Φυσικά δεν θα έλεγε κάτι άλλο, καθώς είναι γνωστό ότι όλοι οι πολιτικοί όταν κατηγορούνται για κάτι κάνουν λόγο για “κατασκευασμένες κατηγορίες” και για προσπάθεια πολιτικής τους εξόντωσης και λοιπά και λοιπά. Την γνωρίζουμε καλά αυτή την ιστορία στην χώρα μας. Η κυρία Τιμοσένκο όμως, στην χώρα της, ανεξαρτήτως του ότι έχασε τις τελευταίες εκλογές αποτελεί μία πολιτικό πρώτου μεγέθους, επικεφαλής επί της ουσίας της αντιπολίτευσης, που έχει διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας. Το αντίστοιχο θα ήταν σαν να καταδίκαζε κάποιο δικαστήριο στην Ελλάδα, τον πρώην πρωθυπουργό Σημίτη ή τον Καραμανλή. Και όμως υπάρχουν χώρες στον κόσμο, οι οποίες καταδικάζουν πολιτικούς “μεγάλου βεληνεκούς” για διάφορες ατασθαλίες τους. Εδώ έχει προλάβει να το κάνει το ... νεοσύστατο Κόσοβο. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής στο Κόσοβο Νέξατ Ντάτσι καταδικάστηκε πριν από ένα περίπου μήνα σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με αναστολή για διασπάθιση δημοσίου χρήματος, ανακοίνωσε η αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επιβολή του νόμου (EULEX) στη χώρα αυτή. Ο Ντάτσι, ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος του κοινοβουλίου από το 2001 ως το 2006, κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία ότι χρησιμοποίησε κρατικούς πόρους για να αγοράσει γυαλιά και για οδοντιατρικές φροντίδες. Ο ίδιος διέψευσε τις κατηγορίες και δήλωσε ότι η δίωξη σε βάρος του είχε "πολιτικά κίνητρα". Η πλέον... χαρακτηριστική περίπτωση όμως προέρχεται από την απ’ ό,τι φαίνεται λιγότερο διεφθαρμένη ... Ουγκάντα. Όπου πάνω από 350 άτομα, όλα στελέχη της κυβέρνησης και του κράτους αντιμετώπισαν κατηγορίες διαφθοράς. Περίπου 150 από αυτούς κατηγορούνταν για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος. Ανάμεσα σε αυτές υπήρξαν και περιπτώσεις όπως αυτή του Teddy Seezi Cheeye, πρώην διευθυντή της Εσωτερικής Ασφάλειας, που καταδικάστηκε σε 28 χρόνια φυλάκιση και του Fred Kavuma, πρώην διευθυντή της κρατικής τηλεόρασης, που καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλακή. Στις δε πιο ... προοδευμένες χώρες, όπου ο νόμος λειτουργεί, όπως παραδείγματος χάριν οι ΗΠΑ, οι περιπτώσεις πολιτικών που έχουν καταδικαστεί για διαφθορά είναι δεκάδες.
Στην Ελλάδα ... σιωπή
Αντίθετα στην χώρα μας, η οποία μάλιστα είναι η πλέον διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές, φαίνεται ότι οι καταδίκες πολιτικών είναι... ταμπού. Δεν γνωρίζω κάποια άλλη χώρα στον κόσμο, που σημαίνον στέλεχος μίας κυβέρνησης να έχει ομολογήσει ότι πήρε χρήματα από τα “μαύρα ταμεία” μίας πολυεθνικής εταιρείας και να μην έχει συμβεί τίποτε. Δεν γνωρίζω κάποια άλλη χώρα στον κόσμο, που να είναι γνωστό ότι τα πάντα δουλεύουν με μίζες και κανείς να μην αντιδρά με κανέναν τρόπο. Σε πόσα περιστατικά θα μπορούσε να αναφερθεί κανείς από την αρχή του ελληνικού κράτους; Η διαφθορά δεν είναι η αιτία του κακού Πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι αναφέρουν την διαφθορά ως την αιτία των πολλών κακών που έχουν βρει την χώρα μας. Ανάμεσά τους – πράγμα περίεργο – πολλοί πολιτικοί, ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας και μάλιστα πρόεδρος του κόμματος, το οποίο περισσότερο από κάθε άλλο έχει συνδέσει το όνομά του με την διαφθορά. Εδώ θα διαφωνήσουμε.
Η διαφθορά δεν είναι η αιτία του κακού.
Η διαφθορά πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει, καθώς οι άνθρωποι γλυκαίνονται με την εξουσία και την προοπτική του εύκολου χρήματος. Η ρίζα του κακού στην χώρα μας είναι η ατιμωρησία. Είναι το γεγονός, ότι όσα και να φας, είναι ιδιαίτερα απίθανο το να κληθείς να τιμωρηθείς για τις πράξεις σου. Η μη εφαρμογή των νόμων ή η ala carte εφαρμογή τους, είναι το αληθινό πρόβλημα. Η ατιμωρησία που κυριαρχεί είτε ως αποτέλεσμα της διαπλοκής, είτε για την ... τήρηση των εσωκομματικών ισορροπιών. Και δεν μιλάμε για ... αρχηγικό επίπεδο, αλλά ούτε καν ένας βαρώνος, ένας δελφίνος δεν έχει τιμωρηθεί. Ποτέ και κανείς. Όλα ξεχνιούνται στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας και της... υπεράσπισης του κυβερνητικού έργου κάποιου κόμματος. Η σειρά των αποτυχημένων εξεταστικών των περασμένων ετών, αποδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με την λειτουργία της Δικαιοσύνης αυτής καθεαυτής, αν και ο μέσος πολίτης θα περίμενε από τους λειτουργούς της να ξεπεράσουν οποιοδήποτε εμπόδιο έθετε μπροστά τους η πολιτική ολιγαρχία. Έχει να κάνει περισσότερο με το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, που απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι καν ο κοινοβουλευτισμός, αλλά η κομματοκρατία. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να ονομαστεί ένα σύστημα του οποίου τα μέλη προστατεύουν μέχρι... τελικής πτώσεως το ένα το άλλο. Πριν από έναν περίπου χρόνο, όταν είχε πρωταρχίσει η θύελλα του μνημονίου, τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μιλούσαν για φυλακίσεις πολιτικών. Ο λαός στους δρόμους απαιτούσε δικαιοσύνη. Σήμερα όλα έχουν ξεχαστεί. Παρόλη την αναμπουμπούλα, παρ’ όλες τις κραυγές το σύστημα δεν παρέδωσε κανέναν από τους ανθρώπους του στην δικαιοσύνη. Κατάφερε να τους προστατεύσει. Ίσως επειδή εάν το έκανε θα άνοιγαν στόματα και η διαδικασία δεν θα μπορούσε να σταματήσει.
elora
